مرزهاي نو

امروز از آقای سیروس برزو ای‌میلی دریافت کردم که ایشان در آن نوشته‌اند: «دیروز (۲۶ مهرماه) در شهرک ستاره‌ای مراسم تجلیل از وینوگرادوف، ویلیامز و خانم انصاری برگزار شد. من هم در این مراسم بودم و بالاخره بعد از ماه ها انتظار موفق به دیدار با ایشان شدم. طی این دیدار مشخص شد که سوء تفاهمی به دلیل سهل‌انگاری رابط، بین من و ایشان پیش آمده بوده که منجر به بدبینی من به ایشان (و بالعکس) شده بود. از آنجا که نامه من به دوستان ایرانی از جمله خود جنابعالی، در سایت شما منتشر شد (۱، ۲، ۳، ۴) و طبیعتاً در بعضی ممکن است نسبت به خانم انصاری ایجاد نظر منفی کرده باشد، لازم دیدم که این نامه را برای شما بنویسم تا با درج آن سوء تفاهم برطرف شود.» آقای برزو در ادامه نوشته‌اند: «پس از روشن شدن ماجرا، من از خانم انصاری از قضیه پیش‌آمده عذرخواهی کردم و لازم می‌دانم از کلیه هموطنان عزیزم که نامه من آنان را آزرده‌خاطر کرد و لحظه‌های شیرین آنان را با کلام تلخم مکدر کردم، پوزش بطلبم. انسان جایزالخطاست و به دلیل عدم دسترسی به اطلاعات واقعی ممکن است قاضی عادلی نباشد. من در مورد خانم انصاری به دلیل این که اطلاعات به درستی به دو طرف منتقل نشده بود اشتباه کردم و امیدوارم دوستان عزیز با بزرگواری این اشتباه را ببخشند.» ایشان در ادامه آورده‌اند: «آنچه در این روزها از افراد مختلف از جمله آموزشیاران مرکز آمادگی کیهان‌نوردان شنیدم، نشانگر تیزهوشی ، درایت و توانایی‌های خانم انصاری است. علاوه بر اینها آنچه خود به چشمم دیدم و شنیدم نشانگر قلب پاک، صمیمیت و بالاخره عشق و احترام فوق‌العاده وی به ایران است.» آقای برزو نامه خود را این‌گونه به پایان رسانده‌اند: «برای تمامی کسانی که برای سربلندی نام ایران عزیز تلاش می کنند از جمله انوشه انصاری آرزوی شادکامی و سرفرازی دارم.»

دو عکس دیگر از این ملاقات را در ادامه ببینید: