ایران پس از توقیف
۳ خرداد ۱۳۸۵مصطفی قوانلو قاجار نوشته: «امروز عصر یه سر به روزنامه ایران زدم. بچه های روزنامه سر در اینترنت داشتند. به آنها گفته شده که روزنامه تعطیل نیست و هر روز باید بیایند. نگهبان دم در می گفت که هر روز تلفن های تهدیدآمیز دارند و عده ای می گویند که روزنامه را آتش می زنند و یا شیشه هایش را می شکنند. سربازی گوشه راهرو نشسته بود و آخرین ماههای خدمتش را طی می کرد. کلانتری ۱۰۴عباسآباد آماده باش است تا در صورت وقوع هر حادثه ای خود را سریعا به روزنامه ایران برسانند. سردار طلایی صبح آمده بود و وضعیت امنیتی را بررسی کرده بود. یک شایعه هم بود که تک تیراندازها بر روی پشت بام ها آماده هستند. انگار همه منتظر حمله هستند. امروز با جلیل اکبری صحت دبیر فرهنگی روزنامه کلی گپ زدم. جلیل که آذری زبان است برایم از بار معنایی” نه منه”گفت. او می گفت از صبح تا به حال به ۲۰۰ تلفن از دور و نزدیک درباره وضعیت روزنامه ایران جواب داده است…» (ادامه)
» عکسهایی از ناآرامی در تبریز (سر و صورت خونین به خاطر یک سوسک؟؟؟!!!)
» صفار هرندی: مسئولیت روزنامه ایران بر عهده من نیست
» ما اهل ایرانیم، اهل ایران (بیانیه روزنامهنگاران و کارکنان روزنامه ایران): «…ما اهالی «ایران» هستیم. اهل تحریریه، اهل تولید، اهل صفحهآرایی و لیتوگرافی. هر روز در گوشهای از موسسه مسوولین «ایران جمعه» را میدیدیم. اکنون دو تن از ایشان بازداشت را تجربه میکنند. اهالی «ایران» شهادت میدهند که در دل همکاران دربند خود هیچ چیزی از جنس شیطنت یا خباثت نیست. آنها نیز همچون ما و همانند قریب به اتفاق اصحاب رسانه، پروای منافع ملی را دارند…»

