راحت باش!
۳۰ فروردین ۱۳۸۵خیلی خوب است که آدم بتواند راحت رفتار کند و از آن حالت تعارفی و تصنعگونه که اکثر ما ایرانیها به آن گرفتاریم، رها باشد. امروز با آدمی برخورد کردم که دقیقاً چنین رفتاری داشت. مدیر جایی بود، اما آنقدر خودمانی رفتار میکرد (با اینکه اولین برخوردمان بود) و راحتی را میشد در رفتار و کلامش دید که ناخودآگاه من هم احساس خوبی داشتم و راحت بودم در صحبت و بودن با او. رفتارش آدم را یاد این فیلمهای آمریکایی میانداخت که مثلاً آدم مهمی کراواتش را شل بسته و آستینهای پیراهنش را بالا داده و به مهمانش میگوید: میتونی منو جو صدا کنی! چقدر خوب است که آدم بتواند این نوع رفتار راحت را تمرین کند… گرچه در محیط تعارفزده ایران کمی سخت است… (ما رفتار تعارفگونه را اغلب مترادف احترام گذاشتن میدانیم، در حالی که اگر هر کسی سعی کند خودش باشد و در عین حال در حد آداب معاشرت عمومی رعایت ادب و بعضی آداب را بکند، هم خودش و دیگران راحتتر خواهند بود و هم بیاحترامیای وجود نخواهد داشت. رعایت تناسب بین همه این فاکتورها خودش نکته ظریفی است و هنری…:))
