کشمشها در فرهنگستان
۷ بهمن ۱۳۸۴بعضیها معتقدند که تکنولوژیهای جدید ارتباطی باعث دورتر شدن آدمها از هم شده است و قدیمترها را مثال میآورند که تلفن نبود و مثلاً اهالی فامیل هر جمعه خانه یکی جمع میشدند و دید و بازدید میکردند. اما غافل از این که مشکل را باید در جای دیگری جست و این فنآوریها اگر امکان ارتباط را بیشتر و آسانتر نکرده باشند مسلماً کمتر نکردهاند. الغرض این که من تا همین دو هفته پیش رضا ولیزاده را نمیشناختم. اما دیدن مقالهای از او در همشهری و موضوعی که آن را به خوبی پرداخت کرده بود باعث شد تا تصمیم بگیرم مطلبی را در همان راستا برای شرق بنویسم. بعد از آن بود که یک شب اتفاقی وبلاگ او را پیدا کردم و همان جا برایش نوشتم که قصد نوشتن چنین مطلبی را دارم. تنبلی هم نکردم و مطلب را بهموقع به شرق دادم! و باز بعد از آن بود که ایمیلها مبادله شد و شبی که جوابیه فرهنگستان در همشهری چاپ شده بود یک مکالمه کوتاه تلفنی داشتیم. همان موقع آقای ولیزاده گفت که زهر جوابیه فرهنگستان و در نتیجه پاسخ خود او را گرفتهاند. در وبلاگش هم به این موضوع اشاره کرده و گذشته: کشمشهای تاریخ مصرف گذشتۀ فرهنگستان [این تعبیر من است] با شعری توهینآمیز او را به مویزی که مرحله غوره بودن را طی نکرده تشبیه کردهاند!
…اما بهترین بخش این قضایا، همان پیدا کردن یک دوست خوب است که اگر تکنولوژیهای سهلالوصول ارتباطی نبودند، به این راحتیها میسر نمیشد.
مرتبط:
» فارسی را دوست بداریم
