مرزهای نو

چند روزی است که در سریال تلویزیونی «متهم گریخت» که بعد از افطار از شبکه ۵ (تهران) شبکه ۳* پخش می‌شود، شاهد پرش‌هایی در بعضی از صحنه‌ها هستیم. البته این چیزها در تلویزیون ایران بی‌سابقه نیست ولی با این گستردگی فکر نمی‌کنم تا حالا بوده باشد. یعنی این‌که در یک سریال واحد و در چند قسمت متوالی بارها و بارها شاهد پریدن صحنه‌ها (به خاطر شوخی‌های کلامی، فیزیکی، یا…؟) باشیم. به هر حال همه اینها از ثمرات ساخت سریال برای رسانه ملی یک مرز پرگهر است!

(در ادامه: البته این سریال برای تداوم پخش در نزدیک به ۳۰ روز، هر روز دارد بیشتر از پیش آسمان را به ریسمان می‌بافد و می‌شود گفت بسیار الله‌بختکی، هردمبیلی و «هسته»‌ای(!!!) پیش می‌رود. و این ساخت عجله‌ای و هسته‌ای‌وار باعث شده حتی در بطن خود یک سری بدآموزی ــ یا بگوییم از قبح انداختن/لوث کردن بعضی از مسائل با تأکید بیش از حد و لمپن‌وار بر آنها ــ داشته باشد. مثلاً مرد اصلی سریال (هاشم آقا با بازی سیروس گرجستانی) هر وقت کم می‌آورد از مادرش (بی‌بی) به عنوان طعمه برای ساکت کردن «شازده» (مرد علاقه‌مند به بی‌بی) استفاده می‌کند. یا باز در صحنه‌های دیگری با آدمی به اسم «مش قربون» روبه‌رو می‌شویم که او هم خاطرخواه بی‌بی است. البته کل سریال طنز است و خیلی هم نباید مته به خشخاش گذاشت، ولی این نکته‌های ظریف هم به هر حال هست…)

* یکی از خوانندگان در بخش نظرخواهی این اشتباهِ ناشی از عجله و در نهایت نه چندان مهم را با این ادبیاتِ دلنشین تذکر داده: «اول فرق بین شبکه ۳و۵ را بفهم بعد نظر بده».