زردِ فردِ اعلا
۶ آبان ۱۳۸۴اصطلاح «زرد فرد اعلا» از آن چیزهایی بود که یکهو در ذهن آدم جرقه میزنند. عبارت آهنگین و قشنگی است که توصیف آن را در باکس «زرد» این هفته صفحه رسانه شرق جمعه نوشتم.
***
علی اکبر قزوینی: درست است که همه «زرد»ها دنبال پول هستند و برای تبدیل کاغذهای رنگارنگشان به اسکناسهای خوشرنگ از پرداختن به هر نوع مطلب کممایه/بیمایه دریغ ندارند، با این حال همه آنها به یک اندازه «زرد» نیستند. اگر توفیق یارتان باشد و چندین نشریه مختلف زرد در برابرتان گسترده، با مقایسهای میان آنها خواهید دید که بعضاً از شکل و ظاهر و آرایش مطالب و صفحات گرفته تا خودِ محتوای نوشتهها، تفاوتهای مشهودی قابل تشخیص است. اصطلاح خوشآهنگ «زرد فرد اعلا» هم از چنین مقایسهای شکل گرفت تا به شکلی محترمانه/طعنهآمیز بیانگر آن دسته از نشریات زرد باشد که حتی ابتداییترین اصول روزنامهنگاری و فراهمآوری/عرضه یک نشریه چاپی را هم رعایت نمیکنند. اما برخی از ویژگیهای یک زرد فرد اعلا: ۱- روی جلد نشریات زرد ــ همانند سایر نشریات ــ حاوی تیترها و عناوین مطالبی است که ادامه آنها را باید در صفحات داخلی پی گرفت. ذکر شماره صفحات در زیرِ تیترها، کمترین احترام به خوانندگان است که در قاموس زردهای فرد اعلا اصلاً جایی ندارد. ۲- یکی از رفتارهای شایع در میان زردها، نقل (=کپی) مطالب از جاهای دیگر است. در حالی که رعایت ابتداییترین آداب حرفهای ذکر عنوان منبع را الزامی میکند، زردهای فرد اعلا با جسارت تمام از این کار طفره میروند. ۳- کسی از زردها انتظار ندارد صفحاتشان را به صورت موضوعی دستهبندی کنند، گرچه برخی از آنها تا حدی به این تقسیمبندی پایبند هستند. یک زرد فرد اعلا اما هر صفحهاش که باز شود، فرقی از لحاظ مضمون و محتوا با دیگر صفحات (معجونی از اخبار بزرگنماییشده حوادث و ستارههای هنر و سینما و…) نخواهد داشت. ۴- هیچیک از مطالب یک نشریه زرد فرد اعلا اسم نویسنده ندارند. تنها نامی که در این نوع نشریات میتوان دید، همان است که قانون ذکر آن را لازم شمرده است: مدیر مسئول. ۵- و در نهایت، یک زرد فرد اعلا نشریهای است که با ناشیانهترین صفحهآرایی و بدترین کیفیت چاپ و کاغذ راهی پیشخوان روزنامهفروشیها میشود… شما ویژگی دیگری سراغ دارید؟
***
نسخه چاپی: فعلاً در سایت شرق موجود نیست.
