تبلیغ با طعم ایرانی
۳۰ مهر ۱۳۸۴این مطلب را برای شرق نوشته بودم که در ویژهنامه شرق جمعه چاپ شد. مربوط است به محصولات مجید. تبلیغ بامزهای دارد. این مطلب و مطلب زیری آن (البته در صفحه چاپی) هر دو مال من است که یکیشان باید اسم میخورد که اشتباهاً هر دو تا بدون اسم چاپ شدهاند.
***
علی اکبر قزوینی: همیشه که نباید انتقاد کنیم و از خطا و اشتباه و غیرحرفهایگری در تبلیغاتِ وطنی بنویسیم. در همین پیامهای بازرگانی که وقت و بیوقت از شبکههای چندگانه سیما پخش میشوند، گاهی میتوان نمونههای خوبی هم یافت که در عین وفادار بودن به فاکتورهای تبلیغ برای کشوری چون ایران، ملزومات ساخت یک تبلیغ تلویزیونی را نیز رعایت کردهاند.
چند روزی است که در میانه پیامهای بازرگانی، آگهی یک شرکت تولیدکننده محصولات غذایی را میتوان دید که به گفته بسیاری «به دل مینشیند» و باعث شده تا نام تجاری (برند) آن شرکت به سرعت در ذهن بینندگان حک شود. اول از همه، این تبلیغ بسیار کوتاه است. برخی از مدیران شرکتها تصور میکنند تبلیغشان هر چه طولانیتر باشد بیشتر نظر مخاطبان را جلب میکند، در حالی که در اغلب موارد قضیه عکس است و مثل یک سخنرانیِ کسالتآورِ کشدار، زمان طولانی تبلیغ تنها به خمیازه منجر میشود یا فشار دادن شمارههای روی دستگاه کنترل از دور برای عوض کردن کانال تلویزیون. دوم اینکه در تبلیغ یادشده به خوبی از ترانه/موسیقی استفاده شده و همه اجزای آن بسیار عالی با هم جفتوجور شدهاند. نه از آن شعرهای بیمعنی (که قافیههایشان با صد من سریش هم نمیچسبد) خبری است، نه از آن آهنگهای تکراری و بدون خلاقیت و نه از آن خوانندههایی که صدایشان فقط به درد تبلیغ کالاهایی میخورد که قرار است نفروشند! سوم اینکه در این تبلیغ از جلوههای تصویری بسیار بهجا و مناسب استفاده شده است. هنرپیشهها (تبلیغپیشهها) با کاراکترهای کارتونی بسیار هماهنگ هستند و نحوه طراحی صحنهها، اشخاص و نوع تعامل آنها بسیار خلاقانه و دوستداشتنی است. ضمن اینکه این شخصیتها در عین بامزه بودن، «کودن» نیستند؛ طوری که بیننده (خریدار بالقوه) تصور کند به شعور او توهین شده است. و باز مهمتر از همه اینها، اینکه همه عوامل فوق دست به دست هم دادهاند تا یک تبلیغ کاملاً «بومی» بسازند که نشانههای شاخص وطنی بودن را دارد؛ یک تبلیغ تلویزیونی که میتوان «ایرانی» نامیدش و دوستش داشت و از آن لذت برد.
***
نسخه چاپی: شرق جمعه، ۲۹ مهر ۱۳۸۴
